Tak się wzbraniałam przed konturami w jesiennej paryżance, że o mały włos odłożyłabym ten obrazek do dokończenia na święte nigdy. Jednak wczoraj wieczorem przełamałam się i w ciągu dwóch odcinków serialu machnęłam kontury. Okazało się, że nie taki diabeł straszny, jak go malują. Co prawda kontury w listkach to spora zabawa, ale nie jest to coś niewykonalnego. Jak zwykle trochę poprowadziłam je po swojemu, ale moim zdaniem obrazek na tym nie traci. Dziś paryżanka już wyprana i gotowa do oprawienia, choć z tym może być lekki kłopot, bo muszę poszukać odpowiedniej ramki. Na razie moja paryska panienka pozuje w cyfrowej ramce. I tym sposobem mogę kolejnego UFOK-a odhaczyć z listy haftów do zrobienia. Nawet nie będę liczyć, ile jeszcze zostało, bo zaraz mnie głowa rozboli jeszcze bardziej. Tym bardziej, że kolejne hafty kuszą a dodatkowo na imieniny dostałam fantastyczne hafciarskie prezenty i wypadałoby je zrobić.
przez
Blokotka